Kazimierz Gajda

 

Tytuł naukowy: profesor doktor habilitowany

Stanowisko: profesor zwyczajny w Katedrze Edytorstwa i Nauk Pomocniczych Filologii

Funkcje: kierownik Katedry Edytorstwa i nauk Pomocniczych Filologii

 

Członkostwo:

. Rada Naukowa Instytutu Filologii Polskiej

. Rada Wydziału Filologicznego

. Komisja Historycznoliteracka Polskiej Akademii Nauk

 

Zainteresowania naukowe i problematyka badań:

. edytorstwo

. historia literatury, głównie pozytywizmu i Młodej Polski, szczególnie krytyka literacka oraz         teatralna XIX i XX wieku

 

Wybrane publikacje:

Książki

  1. Recepcja Wielkiej Reformy Teatru w prasie galicyjskiej 1890–1918, Kraków 1991.
  2. Feliks Koneczny, Teatr krakowski. Sprawozdania 1896–1905, przedm., wybór i oprac. Kazimierz Gajda, Kraków 1994.
  3. Metakrytyka teatralna 1918–1939, Kraków 1999.
  4. Sezamie, otwórz się! Z nowszych badań nad literaturą dla dzieci i młodzieży w Polsce i za granicą, [współred. tomu ku czci prof. Józefa Zbigniewa Białka], Kraków 2001.
  5. O krytyce teatralnej, Kraków 2003.
  6. Świat krytycznoteatralny Feliksa Konecznego, Kraków 2008.
  7. Literatura – Kultura – Edukacja, „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis”. Studia Historicolitteraria XII, [współred. tomu ku czci prof. Bolesława Farona], Kraków 2012.
  8. Poetyka losu i historii, [współred. tomu ku czci prof. Tadeusza Budrewicza], Kraków 2017.

Artykuły

  1. Sprawa naturalizmu w czasopismach galicyjskich w latach 1877–1890, „Rocznik Komisji Historycznoliterackiej PAN”, t. XVI, Wrocław 1979.
  2. Twórczość dramatyczna Amelii Hertzówny, „Rocznik Naukowo-Dydaktyczny WSP”. Prace Historycznoliterackie VIII, z. 72, Kraków 1980.
  3. Kilka myśli o teatrze (Lack – Sobieniowski – Grzymała), „Rocznik Naukowo-Dydaktyczny WSP”. Prace Historycznoliterackie X, z. 101, Kraków 1986.
  4. Aureli Drogoszewski – krytyk Orzeszkowej con amore, [w:] W świecie Elizy Orzeszkowej, pod red. Haliny Bursztyńskiej, Kraków 1990.
  5. Prokesch i stereotypy, „Rocznik Komisji Historycznoliterackiej PAN”, t. XXVII, Wrocław 1990.
  6. Naukowe ambicje Feliksa Konecznego, [w:] Krytycy teatralni XX wieku. Postawy i światopoglądy, pod red. Eleonory Udalskiej, Wrocław 1992.
  7. Krytycznoteatralna recepcja dramatów J. I. Kraszewskiego w okresie Młodej Polski, [w:] Nad twórczością Józefa Ignacego Kraszewskiego. Studia, pod red. Haliny Bursztyńskiej, Kraków 1993.
  8. Feliks Karol Koneczny, [w:] Słownik polskich krytyków teatralnych, red. naukowa Eleonora Udalska, t. 1, Warszawa 1994.
  9. Kraków narodowej sztuce, „Rocznik Komisji Historycznoliterackiej PAN”, t. XXXI–XXXII, Kraków 1994–1995.
  10. Cienie” Bolesława Prusa w świetle paraboli, [w:] List. Nowela. Opowiadanie. Analizy i interpretacje, pod red. Tadeusza Budrewicza i Haliny Bursztyńskiej, Kraków 1996.
  11. Bałucki w krytyce teatralnej Feliksa Konecznego, [w:] Świat Michała Bałuckiego, pod red. Tadeusza Budrewicza, Kraków 2002.
  12. Rekonesans metakrytycznoteatralny 1815–1916, „Annales Academiae Paedagogicae Cracoviensis” 12. Studia Historicolitteraria II, Kraków 2002.
  13. Koneczny o dramatach Wyspiańskiego, „Annales Academiae Paedagogicae Cracoviensis” 26. Studia Historicolitteraria V, Kraków 2005.
  14. Słownik biograficzny historii Polski, pod red. Janiny Chodery i Feliksa Kiryka, t. 1–2, [hasła], Wrocław 2005.
  15. „Hrabina Cosel” w adaptacji scenicznej Alfonsa Dziaczkowskiego, [w:] Powieść historyczna dawniej i dziś, pod red. Renaty Stachury, Tadeusza Budrewicza, Bolesława Farona, przy współpr. Kazimierza Gajdy, Kraków 2006.
  16. Feliks Koneczny – aktorski portret Heleny Modrzejewskiej, „Pamiętnik Teatralny” 2009, z. 3–4.
  17. „Bolesław Śmiały” w krytyce Stanisława Lacka, [w:] Dramat w historii – historia w dramacie, pod red. Krystyny Latawiec, Renaty Stachury-Lupy, Jerzego Waligóry, przy współpr. Ewy Łubieniewskiej, Kraków 2009.
  18. Konteksty wypowiedzi Tadeusza Dąbrowskiego „O sztuce kinoteatru”, [w:] Między filmem a teatrem, pod red. Sławomira Bobowskiego, Milana Lesiaka, Małgorzaty Różewicz, Wrocław 2012.
19. Z teatraliów Stanisława Klemensiewicza w „Kurierze Podhalańskim” 1927, [w:] Prasa sądecka od zarania do dziś 1891–2011, pod red. Bolesława Farona, współpr. Agnieszka Ogonowska, Kraków 2012.
20. Feliks Koneczny: Szekspir dla teatru czy teatr dla Szekspira?, [w:] Szekspir wśród znaków kultury polskiej, pod red. Ewy Łubieniewskiej, Krystyny Latawiec, Jerzego Waligóry, Kraków 2012.
21. „Pan Rożnowa” Józefa Szujskiego. Elementy tworzywa i wersyfikacji, [w:] Sądecczyzna          w historiografii, literaturze i mediach, pod red. Bolesława Farona, Kraków 2013.
  1. „Wina i kara” w świetle listów Orkana z lat 1903–1909, [w:] Władysław Orkan. Piewca Gorców i Podhala, red. naukowa Bolesław Faron, Kraków 2015.
  2. Francuskie sztuki, komedie, farsy w recenzjach Feliksa Konecznego. Zagadnienie repertuaru, [w:] Poetyka losu i historii. Profesorowi Tadeuszowi Budrewiczowi w sześćdziesiątą piątą rocznicę urodzin, red. naukowa Kazimierz Gajda, Renata Stachura-Lupa, Katarzyna Wądolny-Tatar, Kraków 2017.

 

Działalność pedagogiczna:

. przygotowanie i wdrożenie planu studiów stacjonarnych i niestacjonarnych na specjalności edytorskiej

. modyfikacja planu stacjonarnych studiów doktoranckich

. koncepcja i opracowanie redakcyjne informatora dla studentów (przedmioty, zagadnienia, teksty) wszystkich specjalności w Instytucie Filologii Polskiej

. opracowanie sylabusów i kart kursów dla przedmiotów specjalizacyjnych

. koordynacja prac organizacyjno-naukowych w Katedrze Edytorstwa i Nauk Pomocniczych Filologii

. przygotowanie nowych kart kursów i programów w obrębie modułu specjalności edytorskiej

 

Problematyka seminariów:

. zagadnienia związane z edytowaniem tekstów literackich XIX i XX wieku, publicystyki, piśmiennictwa krytycznego w zakresie literatury, dramatu i teatru

 

Promotor doktoratów:

. mgr Haliny Stankiewicz

. mgr Magdaleny Kot

 

Hobby: akordeon

 

Kontakt: kazimierz.gajda@up.krakow.pl